dinsdag 29 april 2014

Kinderschortje

Voor mijn neefje, die pasgeleden 3 jaar werd en erg houdt van koekjes bakken en in de keuken helpen, naaide ik een kinderschortje. Het patroon heb ik hiervandaan.

Kinderschort

Het schortje moest snel af, want ik zat midden in het inpakken van onze inboedel, voor de verhuizing naar Duitsland. Daarom heb ik de biaisband op de 'luie' manier gedaan. Dat wil zeggen: de stof sandwichen tussen het band en alles in één keer vastnaaien. Het ging best goed, het was het eerste naaisel waaraan ik niets heb hoeven lostornen en opnieuw naaien. 

Het enige wat lastig was, was als ik het biaisband wilde vastnaaien vanaf een hoek van de stof. Dan zit er een relatief dik stukje stof onder de helft van het voetje van de naaimachine, en onder de andere helft zit niets. In zulke gevallen lukt het de transporteur niet om de stof goed door te voeren en blijft de naaimachine op één plek 'hangen'. Ik frutsel dan altijd door het voetje een klein beetje op te tillen tijdens het naaien en dan schiet de stof wel verder, maar is ook vast een nette manier voor. Als iemand het weet, hoor ik het graag. 

De stof voor het schortje had ik (voor het eerst) online besteld. Het katoen bleek vrij dun te zijn en daarom heb ik het schort gevoerd. Omdat ik eerst het zakje op de voorkant heb gezet, zorgt de voering er voor dat de achterkant er ook netjes uitziet. 


Helaas kon ik het schortje niet zelf geven aan m'n neefje, omdat ik precies die dag aan het verhuizen was. Ik woon nu dus in Duitsland. Wel spannend en een beetje raar, hoewel ik natuurlijk al wel vaak in het nieuwe appartement geweest ben. De studeerkamer, waar ik wil gaan naaien, staat nog vol dozen, maar ik doe m'n best die snel weg te werken. Want zodra de naaimachine staat wil ik een zomerjurkje gaan naaien met deze stof, die ik ook online kocht: 


Eerste keer tricot, ben benieuwd wat dat gaat worden ;). 

zondag 13 april 2014

Poef

De dag dat ik definitief vertrek naar ons tweede huisje in Duitsland en afscheid ga nemen van ons eerste huisje in Amsterdam komt steeds dichter bij. Hoewel ik de diversiteit en de schoonheid van Amsterdam erg ga missen, verheug ik me er ook op dat ik in een 'echt volwassen' appartementje ga wonen (lees: een drie-kamer appartement met een badkamer van fatsoenlijk formaat, dubbel glas en er druppelt geen water naar binnen als het regent). Ik vind het dus ook erg leuk om wat voor de inrichting van dit appartementje te naaien. Een tijdje geleden naaide ik al groene gordijnen voor in de woonkamer (die, oh grote ergernis, een klein beetje te kort bleken te zijn, maar ik denk dat we dat gaan accepteren). Ik had nog flinke lappen groene stof over, en deze bleken prima te passen bij een leuke bloemencanvas die ik ook bij de Ikea gekocht had, en zo ontstond het idee voor een poef. Afgelopen week had ik, net voordat ik voor een weekje naar Duitsland vertrok, nog even tijd om hem in elkaar te zetten.

Poef

Het idee is om de poef te vullen met krantenpapier, maar aangezien het oud papier net opgehaald was, hebben we er voorlopig maar een dekbed in gedaan. Hij moet dus nog wat steviger opgevuld worden. 

Eerste keer dat ik paspel gebruikt heb!

Inspiratie voor de poef haalde ik hier en hier, maar ik maakte de poef groter en vooral ook hoger. De delen die van de gordijnstof gemaakt zijn (zijkant en onderkant) heb ik van dubbele stof gemaakt, in plaats van versteviging te gebruiken, aangezien ik toch zoveel stof over had. De bovenkant heb ik wel verstevigd.


Het meeste denkwerk ging in de rits zitten. Een rits leek mij een must, want een poef moet je kunnen wassen en bijvullen. Maar ik wilde de rits het liefst niet prominent in zicht. Ik heb dus uiteindelijk gekozen voor een blinde rits en heb hem aan de onderkant tegen de paspel aanzet, zoals dat in het algemeen gedaan wordt bij een normaal kussen met paspel. Dat ging best goed, ondanks dat er natuurlijk een ronding inzit.


Ergens kwam ik de tip tegen om de rits in dezelfde kleur te doen als de paspel, wat inderdaad erg goed uitwerkte (en bovendien handig was, omdat ik met geen mogelijkheid een rits in de groene kleur van de gordijnstof kon vinden).


Edit (8-5-2014): Na de verhuizing hadden we zoveel dekbedden en kussens over dat we de poef maar zijn gaan gebruiken als opslag daarvoor. Dat bleek een goed idee, de poef is nu mooi gevuld. Daarom even een nieuwe foto hieronder. 


vrijdag 4 april 2014

Een nieuwe hoes voor mijn Kindle

Ik wou dat ik meer tijd doorbracht met lezen, in plaats van achter de laptop zitten en series kijken. Zeker nu ik niet meer elke dag met de trein reis, lees ik haast nooit meer iets. Mijn fijne Kindle ligt maar werkeloos in de kast. Maar misschien dat mijn nieuwste naaicreatie het weer iets aantrekkelijker maakt om 'm te gebruiken.

Kindle cover, patroon Chica en Jo
Hij blijft echt staan! Het vakje is net iets te hoog geworden,
maar ik had geen zin meer om dat aan te passen. De tekst 
is nog steeds helemaal leesbaar, alleen het balkje dat 
aangeeft hoe ver je bent in een boek is niet meer te zien.

Ik vond deze tutorial voor een Kindle-hoes en standaard ineen en moest hem meteen maken. Eén van de dingen die ik namelijk graag deed, is lezen in bed. Maar na een tijdje krijg ik dan moeie handen van het omhooghouden van m'n boek/Kindle. Met mijn nieuwe hoes is dat probleem opgelost :).

Je kan 'm ook gewoon helemaal inklappen, zo kun je bijvoorbeeld de Kindle 
in de trein lezen.

Ik ga 'm vanavond meteen uitproberen. Maar eerst nog een boek erop zetten. Ik wil al een tijdje graag het nieuwste boek van Donna Tartt, goldfinch lezen. Haar eerste boek, the secret history, heb ik bijna stuk gelezen (dat was nog in het pré-Kindle-tijdperk). The little friend vond ik tegenvallen, maar ik ben dus heel benieuwd naar goldfinch.

En zo kan-ie m'n tas in. Mooi en veilig opgeborgen. In het roze, geplooide 
bandje zit elastiek. Dat elastiek komt trouwens nog uit de naaivoorraad van 
mijn oma. 

Wat betreft het patroon: het is een leuk en niet al te moeilijk project om te maken. Ik heb het mezelf moeilijker gemaakt, doordat ik een extra laagje fleece aan de binnenkant wilde hebben, om de Kindle wat meer bescherming te geven. Hierdoor moest ik de stof wat ruimer knippen, waardoor het passend maken van het kleine vakje wat zoeken was. Ook moest ik het één en ander lostornen en opnieuw stikken, omdat ik bijvoorbeeld het vakje aan de verkeerde kant van de stof had genaaid (als je de hoes met maar één stof maakt, loop je dat risico niet) en het bandje met elastiek erin met de naad naar buiten had vastgenaaid. Het is niet mijn netste project ooit geworden, maar als ik hem veel ga gebruiken zal ik nog wel eens een nieuwe maken.