zaterdag 1 maart 2014

Troost-naaien: een speldenkussen en een naaldenboekje

De afgelopen paar avonden deed ik aan troost-naaien (als verantwoorde vervanging voor troost-eten): vriendjelief zit een tijdje in de VS met een tijdsverschil dat het bijna onmogelijk maakt om met elkaar te bellen. Vandaar dat ik mezelf opvrolijkte met schattige naai-patroontjes en romantische lapjes stof. Het mandje van m'n vorige blogpost was daar het begin van. Daarna volgden nog twee bijpassende, handige naaihulpjes. Het eerste: een speldenkussen à la Square Deal van Heather Bailey.

  

Is het geen schatje? Makkelijk en leuk om te maken. In eerste instantie had ik moeite het patroon van de stof leuk op het kussentje te krijgen (er pasten steeds maar 3 bloemetjes op het vierkantje en dan zou het lint ook nog over eentje heen komen). Tot ik op het briljante idee kwam dat ik het vierkantje niet perse recht uit de stof hoefde te knippen, maar de stof ook 45 graden zou kunnen draaien... En toen pasten er ineens wel precies vier bloemetjes op de vier hoeken van het kussentje. 

Verder was ik een beetje aan het prutsen met het maken van de hoekjes, waarvoor je knipjes moet zetten in de stof aan de zijkant (bij mij de geruite stof). Ik kreeg het voor elkaar om het patroon verkeerd om op de stof te leggen, waardoor de knipjes niet op de goede plaats zaten. Nu zitten er dus wat extra knipjes in m'n speldenkussen. Maar daar zie je toch niets van ;). 

De knoopjes aannaaien was ook nog een kunst. Ik snapte toen pas waarom de werkbeschrijving zegt dat je een lange naald nodig hebt. Gelukkig had ik er eentje die nét lang genoeg was om helemaal door het kussen heen te komen. 

Ik heb overigens in het speldenkussen, naast kussenvulling, een klein zakje met rijst gedaan, zodat het kussentje een klein beetje gewicht heeft en niet zo makkelijk van de tafel te vegen is. 

Zakje gevuld met rijst, voor extra gewicht.

Het andere naaihulpje dat ik gemaakt heb is een naaldenboekje van Little Birdie Secrets, dat ik vooral wilde maken om de naaimachinenaalden die ik bij m'n naaimachine kreeg netjes en gesorteerd op te bergen. Die zaten namelijk los in een aluminiumfolietje, waardoor ik elke keer zo'n beetje met een vergrootglas moest zoeken naar de juiste dikte.



Ook een heel leuk projectje. Leuk om eens met vilt te werken. Bij het maken van de applicatie heb ik een paar lelijke woorden gezegd. De steek is er eentje waarbij de naaimachine steeds vooruit - achteruit - opzij naait, dus je moet erg goed nadenken wanneer je het hoekje omgaat. Meer dan eens (jaja) had ik dat-ie na het draaien nog net even een steek achteruit ging doen... Ik heb dan ook erg gepriegeld met steekjes uithalen, draadjes naar de achterkant doorsteken, knoopjes leggen etc. De voorkant ziet er nu wel redelijk uit, maar je wilt de achterkant niet zien ;).

Samen ziet het er erg gezellig uit. Hopelijk gaan ze me goed bijstaan bij m'n volgende grote uitdaging: een tas voor mijn moeder!



1 opmerking:

  1. Wat ziet dat er gezellig uit. Leuk om het te gebruiken bij het naaien.

    BeantwoordenVerwijderen