maandag 27 januari 2014

Een opvouwbare boodschappentas

Voor de gever van de naaimachine moest natuurlijk ook gauw een bedankcadeautje gemaakt worden. Gelukkig was voorgenoemde gever zo vriendelijk om z'n boodschappentas kwijt te raken. Gratis boodschappentaspatronen te over op internet, dus één en één was twee. Ik wilde er eentje maken die je handig op kan vouwen om altijd in je rugzak mee te nemen, dus nam ik deze handleiding van de blog van Eloleo. De tas heeft ook een platte bodem, waardoor hij blijft staan als je hem gevuld hebt.

Opvouwbare boodschappentas test


De opgevouwen tas is ongeveer 10 bij 10 cm. 




































Het moeilijkste was nog een leuk lapje stof te vinden waar een man zich ook mee kan laten zien. Ik vond deze met sardienenblikjes erop wel grappig en gelukkig viel dat inderdaad in goede aarde. Er staan dan ook wel zeilbootjes op.

dinsdag 14 januari 2014

Mutsje

Toen ik dit patroon van the Purl Bee zag, kon ik niet wachten om het te maken, vooral omdat er een winterbaby in de familie op komst is. Maar ik dacht dat het nog veel te moeilijk zou zijn voor mij om te maken. Gisteren trok ik de stoute schoenen aan, met de gedachte dat er toch ook een keertje iets moet mislukken, om van te leren enzo.

Dus ben ik weer naar de markt getogen voor het zachtste lapje dat ik kon vinden om als voering van het mutsje te gebruiken. Een soort van fleece, maar dan nog donziger. Het enige probleem was dat beide kanten donzig waren en het me dus erg moeilijk leek om het patroon eruit te knippen en ook om het onder de naaimachine te leggen.

Knippen ging eigenlijk best makkelijk. Wel zat binnen de kortste keren alles onder de pluisjes. En m'n naaimachine is echt een supernaaimachine, want hij had geen enkele moeite met de gladde, harige voering. Hij ging er gewoon doorheen alsof het niets was. Het lastigste was nog om de buitenstof (katoen) zo aan elkaar te naaien zonder dat er plooitjes in zouden komen. Ik heb geleerd van m'n rokje en heb dus lekker veel speldjes gebruikt. En dat ging (met een beetje getrek en geduw) eigenlijk heel goed.

Zie hier het resultaat, ik ben er behoorlijk trots op. En nu ga ik het huis stofzuigen ;).



maandag 13 januari 2014

Rokje



Nog voordat ik een steek genaaid had met m'n nieuwe naaimachine had ik al een patroon van Burda gekocht voor een rokje voor mezelf. Het zou een super easy beginner patroon moeten zijn, dus helemaal goed voor mij. Afgelopen vrijdag samen met mams op de Albert Cuyp markt een leuk lapje gevonden, en gisteren begonnen met naaien.

Man man, wat een gedoe. Ten eerste klopte er geen kant van de matentabel van Burda. Ik heb mezelf tot twee keer toe helemaal opgemeten en kwam volgens de tabel uit op een maatje 38. Normaal heb ik 34, maar Burda gaf aan dat confectiematen kunnen afwijken van de Burdamaat. Prima. Ik had het patroon al overgetekend, toen ik op het idee kwam het eens te vergelijken met een rokje van mezelf dat ik goed pas. Bleek het natuurlijk toch veel te groot te zijn. Gelukkig kwam ik er op tijd achter...

Patroon opnieuw getekend, stof op maat geknipt, alles ging prima. Snel nog even strijkvlieseline bij de HEMA gekocht, omdat bij nadere bestudering van de beschrijving er toch wat extra versteviging in de pas (of beleg, ik leer heel wat naai-jargon ineens) nodig zou zijn. En dan staat er heel onschuldig in de handleiding: speld de pas vast aan het voorpand en stik door. Ja. Dus. Maar hoe? De pas loopt zo rond en het voorpand loopt precies de andere kant op rond en ik kan er wel iets van maken maar dan moet ik het met twee handen vasthouden en tegelijk spelden en en ... Nou ja, op de één of andere manier is het wel gelukt, maar bij het stikken moest ik meerdere keren de naad weer uithalen, omdat de stof geplooid zat onder de naad. Waarschijnlijk had ik meer speldjes moeten gebruiken ofzo. Uiteindelijk was ik er een beetje zat van en heb gewoon doorgestikt. Nu zit zowel aan de voor- als aan de achterkant een klein plooitje, maar je ziet het bijna niet.

De blinde rits erin ging best goed, volgens de methode van dit filmpje. Alleen jammer dat ik niet bedacht had dat ik dat met voering en al kon doen. De handleiding wilde dat ik de voering later nog eens langs de rits stikte, over de vorige naad heen of met de hand, dat was me niet helemaal duidelijk. Uiteindelijk heb ik het met de hand gedaan, met een lelijk steekje aan de binnenkant, maar zo dat je het aan de buitenkant niet ziet.




De voorpas en de achterpas waren wonderwel bijna van gelijke breedte





En dan het moment suprême: past-ie wel of past-ie niet? En gelukkig, hij past als gegoten. De rits had wel iets langer gemogen. Burda zei 16 cm, Jan op de Albert Cuyp had alleen 15 of 18 en ben toen voor de 15 cm gegaan, volgende keer toch maar de langere nemen. Nu moet ik m'n buik wel erg intrekken om erin te komen ;).

























 Oh ja, als laatste: spelden verdwijnen niet in het niets. Als je er eentje kwijt bent, betekent dat dat-ie nog wel ergens is, je weet alleen niet waar. Waarschijnlijk op een gevaarlijke plek, dus het loont de moeite om even te gaan zoeken. Sprak zij uit ervaring.

woensdag 8 januari 2014

M'n eerste jurkje

Toen ik m'n naaimachine kreeg, had ik meteen het idee om er een kraamcadeautje mee te maken voor mijn nog-niet-geboren nichtje. Mijn moeder en zus maken bij elke baby iets zelf en dat wilde ik ook! Dus heb ik het simpelste patroon voor een babyjurkje (van de Droomfabriek) uitgekozen dat ik kon vinden, en daar nog weer een wijziging op gedaan, zodat het nog simpeler werd (namelijk het voorpand uit één stuk). Voor het eerst zelf stof gekocht (veel te veel voor het patroon, ik kon het er bijna 2x uit maken, de volgende keer ga ik daar eerst zelf over nadenken, voordat ik de hoeveelheid overneem vanaf internet). 

Voorkant
Achterkant

Voor een eerste jurkje vind ik het best leuk gelukt. Het ging alleen een beetje mis bij het doorstikken langs de rand, bij het ronde schouderflapje. Daar raakte ik ineens de weg kwijt en stikte heel ruim langs de rand. Ik probeerde dat te corrigeren, maar toen gebeurde er iets geks en had ik ineens een steek dwars naar binnen gezet :(.

Advies ingewonnen bij mijn zus via de chat, maar die had helaas ook geen andere oplossing dan de hele naad uit te halen en opnieuw te beginnen. Maar ik dacht slim te zijn. Als ik nu twee knoopjes zou gebruiken per schouderbandje, in plaats van ééntje, dan zou ik ze precies zo kunnen plaatsen dat je de rare steek niet meer zou zien. Zo gezegd zo gedaan. Bleef ik alleen nog zitten met een veel te ruime naad. Maar dat vond ik te overzien voor een eerste jurkje.

Detail knoopjes met eronder een veel te ruime naad ;)
Detail zijsluiting



Pas toen ik het jurkje afhad, kwam ik erachter dat ik het nog veel beter had kunnen oplossen. Eigenlijk had namelijk het ronde flapje onder moeten komen te zitten, en het flapje wat bij mij nu onder zit (en wat ik wél heel netjes gestikt heb!) had boven moeten zitten (dat kun je zien bij het orginele patroon). Dan had je helemaal niets van m'n gebroddel gezien! Zucht. Nou ja, ik hoop dat m'n toekomstige nichtje het me vergeeft ;).

M'n allereerste naaiproject: de 90-minuten strandtas

Mijn allereerste project met m'n nieuwe naaimachine was deze strandtas van Eloleo. In negentig minuten heb ik het niet gered, ik had ongeveer twee keer zo lang nodig ;). Mijn strandtas is gemaakt van een oud dekbedovertrekset en hoeslaken. Leermomentje was dat je maar beter kan nadenken over de locatie van je keergat, als je het goed doet, kun je hem wegstoppen in een andere naad en hoef je hem niet met de hand dicht te pielen ;).