dinsdag 16 september 2014

Een telefoonhoesje en trammelant met thuisprintpatronen

Er is in de maand september nog niet veel van m'n naaimachine gerold. Ik heb wat kleine kledingreparaties gedaan. Zo fijn dat ik dat nu zelf kan! Maar een blogpost over hoe ik een gat in de zak van een spijkerbroek heb gedicht, leek me dan weer wat saai. Eén klein projectje, wat eigenlijk ook niet zoveel voorstelde, wil ik toch even laten zien, want misschien dat het iemand inspiratie geeft. Ik verbouwde in een paar snelle handelingen dit in-neon-letters-reclame-schreeuwend telefoonhoesje...


... om tot deze bescheiden, stijlvolle, minimalistisch versie.


Kwestie van de naden lostornen, bovenkant omdraaien en weer vaststikken. Simpel, maar heel effectief. Even voor de goede orde, fysica en ik kunnen het verder meestal uitstekend met elkaar vinden ;). 

Voor degenen die zo'n hoesje zelf zouden willen maken, het idee is heel simpel. Het bestaat uit 3 stukjes stevig vilt, iets groter dan je telefoon. De bovenkant (hier in grijs) heeft een kleine uitsparing, zodat je je telefoon er makkelijk uit kan halen. De onderkant is dubbel, er zit een paars stuk vilt aan de binnenkant, daaronder zit weer een grijs stuk. Hierdoor is er aan de rand van het hoesje een paars accent te zien is (niet op de foto's zichtbaar). In het grijze vilt van de achterkant zit een spleet (te zien op de onderste foto), zodat je hier nog eventueel een bankpasje of een geheugenkaartje in kan stoppen, vandaar ook de dubbele achterkant. 


De randen kun je met een simpele, rechte steek doorstikken (zoals hier aan de onder- en bovenkant is gedaan), of zigzaggen (zoals hier aan de zijkanten is gedaan). 

Ik heb overigens laatst twee patronen voor jurkjes online gekocht. Helemaal onwetend over wat me te wachten zou staan, heb ik deze als 'thuisprintpatronen' gekocht. Omdat ik dacht dat ik ze dan snel en makkelijk in huis zou hebben. Ehm... Think again...


Nu weet ik dus dat dat neerkomt op twee keer 60 (!) A4tjes printen, van elk van die A4tjes heel precies 2 randjes afknippen en vervolgens al die A4tjes nauwkeurig en één voor één aan elkaar plakken. Met de hand! Heel precies! Eén voor één! Twee keer 60 A4tjes! En het resultaat is een enorm vel papier, dat ongeveer de hele vloer van de werkkamer bedekt en wat je met geen mogelijk ergens meer fatsoenlijk opgeborgen krijgt. 


Ik heb één patroon gedaan, ik denk dat ik de tweede alsnog in de winkel ga kopen, mocht ik hem toevallig tegenkomen ;). Hebben jullie wel eens zo'n thuisprintpatroon gekocht? Wat was jullie ervaring daarmee? Mis ik een handige tip? 

Het zal overigens nog wel even duren voordat deze jurk af en geblogd gaat worden. Ik ben nu eerst bezig met een proefjurk uit een oud dekbedovertrek, waarvan nog te bezien valt of die blogwaardig is. En dan ben ik vanaf volgende week drie weekjes op vakantie :). Tot over een tijdje dus!

zondag 31 augustus 2014

Bij nacht en ontij...

... werd dit rokje genaaid. Hoe dat zo kwam? Moet ik nu al zo hard werken in m'n nieuwe baan dat ik alleen 's nachts nog tijd heb om te naaien? Welnee, gelukkig niet. Maar terwijl vriendlief afgelopen weekend ging stappen met z'n collega's, trakteerde ik mezelf op een avondje naaien. Nou ja, avondje? Zeg maar gerust hele nacht... Laat ik het erop houden dat ik soms een klein beetje obsessief kan worden, wat naaien betreft... Hoe dan ook, vriend en ik waren allebei niet zo wakker de volgende dag. Maar ik hield er een leuk rokje aan over, vriend alleen een kater herinnering aan een gezellig avondje uit ;).


Omdat we met onze duffe hoofden toch niet veel zin hadden om veel te ondernemen, maar het zonnetje best lekker scheen, haalde ik vriend over om een stadswandeling te maken en onderweg een paar foto's te maken van m'n gloednieuwe rokje. Daarna liet ik mezelf enigszins gaan met het bewerken van de foto's. Het mooie licht vroeg er gewoon om, vond ik. Bereid je voor op een kleurexplosie!


Jeuj, eindelijk bewijs dat ik wel degelijk een hoofd heb ;)

Het patroon voor het rokje is het basisrokje van de knipmode, beter bekend als het juni 2010 rokje. Een simpel A-lijntje. Volgens haar voorbeeld verving ik de pas met blinde rits door een comfortabele band van boordstof en voegde zakken toe. Niets vervelender dan op je werk de hele dag met je kantoorsleutel in je hand te lopen, omdat je een rokje aan hebt!


Jups, kleurexplosie dus!

Ik maakte een maatje 34, en die was nog redelijk ruim. Voor deze versie zonder rits kwam dat wel goed uit, omdat ik hem nu nog steeds makkelijk over m'n heupen kan trekken. Er zitten twee nepen in de achterkant, maar die deden niet echt veel voor mij. Misschien komt dat door de boordstof, maar de volgende keer ga ik proberen die iets dieper en langer te maken. Van de lengte heb ik uiteraard heel wat af moeten halen...

Typische naaiblogpose: contemplatief naar je voeten kijken. Of was het toch de zon die in m'n ogen scheen? ;)

Hele natuurlijke setting om even de achterkant van het rokje te fotograferen, toch? ;)

De binnenkant heb ik gevoerd met een heus voeringsstofje, zo'n lekkere synthetisch gladde, zodat-ie niet aan m'n panty's blijft hangen en meteen ook een beetje warmer is (waar is de zomer gebleven??). Heb mijn ruimtelijk inzicht flink moeten aanspreken om te bedenken hoe om ik voering en buitenstof aan de boordband moest vastmaken, maar het resultaat is dat de rand van de boordband mooi tussen de beide stoffen verwerkt zit en je die dus helemaal niet meer ziet. Daar ben ik dan weer een beetje trots op ;).


Het omzomen gaat tegenwoordig ook heel netjes, sinds ik ontdekt heb dat je een blindzoomvoet ook kan gebruiken om mooi dicht langs een randje te stikken.

Zie nu pas dat ik de voering de verkeerde kant op omgezoomd heb...

Als afsluiter nog één super-over-the-top-bewerkte foto:


Met dank aan vriend voor het maken van de foto's! Hij mag nog wel eens een avondje op pad ;). 

maandag 25 augustus 2014

Van kleine shirts en grote tassen

Ik dacht eigenlijk allang te weten wat m'n naai-specialisatie zou worden. Ik zou een tassen-expert worden. Van tassen kun je nooit teveel hebben, er valt eindeloos mee te variëren en mocht er eens eentje te groot of te klein uitvallen, hoeft-ie niet meteen de prullenbak in.

Zo naaide ik een luiertas (op aanvraag!) voor mijn schoonzusje. Wegens een te krappe planning zelf geen foto's gemaakt, maar inmiddels heb ik er een paar toegestuurd gekregen :).


Het patroon heb ik hiervandaan, maar ik heb er een rits ingezet, in plaats van een magneet- of klittenbandsluiting, aangezien zo'n tas, aldus mijn schoonzus, nog al eens over de kop wil vliegen ;). De onderkant van de tas is van waterdichte outdoorstof, zodat de binnenkant lekker droog blijft als de tas per ongeluk in een plas terechtkomt. 

De te krappe planning zorgde ervoor dat ik deze tas af moest maken op de naaimachine van mijn moeder. Geen probleem, dacht ik, als je op één naaimachine kan naaien, kan je op alle naaimachines naaien. Maar dat viel even vies tegen. Niet alleen omdat ik alle handige snufjes die mijn naaimachine kan moest missen (snelheidsbeperking bijvoorbeeld, erg handig bij het aannaaien van ritsen), maar het gevóél was ook gewoon heel anders. In het begin was het een beetje alsof ik in het donker aan het naaien was ;). Wat was ik blij toen ik weer op m'n eigen Brothertje kon... 

Vreemd genoeg rollen daar bij mij, de zelfbenoemde tassen-expert-in-spé, plots geen tassen meer vanaf, maar alleen nog kledingstukken voor mijzelf. Misschien omdat ik iedereen in m'n omgeving al van een tas heb voorzien ;). En het helpt dat m'n bloesje, waar ik de vorige keer over blogde, een echt succes is. Waarmee ik bedoel dat ik het ook daadwerkelijk draag. Waar andere mensen bij zijn!

Zelf-maken biedt natuurlijk ook de mogelijkheid een kledingstuk echt helemaal aan te passen naar m'n eigen maat. En aangezien ik nogal klein van stuk ben, is dat best interessant. Zo vond ik vorige week een gratis t-shirt patroon speciaal voor de 'petites' onder ons.


Ik wilde voor de eerste try-out geen nieuwe stof gebruiken en heb daarom de restjes van m'n tricot-jurkje gebruikt. Ik had alleen van beide niet genoeg om er een heel shirt uit te halen, vandaar dat ik het patroon maar dwars doormidden geknipt heb, wat in bovenstaand tweekleurig shirt resulteerde. Ik weet nog niet zeker of ik het heel geslaagd vind zo, maar volgens vriend 'kan het prima, voor werk enzo'.

Het patroon is verder goed, de lengte is inderdaad perfect voor mij (ben 1,58m). Alleen de mouwen zijn een beetje te wijd. En de bij het vastzetten van de halsbies heb ik de nek een beetje uitgerekt, die gaapt nu wat. Aangezien het dus al niet een perfect t-shirt meer was, ben ik gaan experimenteren met het omzomen. Ik was te lui om m'n tweelingnaald te installeren en heb in plaats daarvan een raar soort zigzag-steek gebruikt. Geen idee waarvoor-ie eigenlijk bedoeld is, maar hij rekt goed mee en ziet er grappig uit.


Tijd zal het leren of ik ook dit kledingstuk in gezelschap zal durven dragen. Anders kan het altijd nog als pyjama-shirt dienen. Of ik maak er een tas van ;)

zaterdag 16 augustus 2014

De terug-naar-werk blouse

Het is alweer een heel tijdje geleden dat ik een projectje kon laten zien! Maar dat betekent niet dat ik stil heb gezeten. Sterker nog, ik ben in tussentijd via een weekendje Italië nog een weekje in Nederland geweest. Met één van m'n naaiprojecten (een verzoek van m'n schoonzusje, m'n eerste project op aanvraag!) mee in de koffer, om af te maken met de naaimachine van m'n moeder, zodat ik het die week nog zou kunnen overhandigen. Wat uiteindelijk nèt gelukt is. Foto's maken niet, dus ik moet nog even wachten tot ik die van haar krijg.

Ook ben ik druk bezig geweest met het veroveren van een baan! Superblij daarmee natuurlijk, maar ik ben wel benieuwd hoeveel tijd ik nu nog overhoud voor m'n favoriete hobby... In ieder geval kan ik nog het blousje laten zien dat ik in mijn laatste twee werkloze weken heb gefabriceerd: een terug-naar-werk blouse dus.


Het patroon komt van de burdastyle en was toen ik het gedownload heb nog gratis, nu kost het 99 cent. Ik heb de ruches weggelaten, dat leek me wat teveel van het goede, maar het was desondanks geen gemakkelijk project. Zonder de uitgebreide tutorial met foto's van Adriprints, die ik toevallig vond, was ik zeker helemaal verdwaald in de handleiding...

Een blouse met veel extra details, die me stuk voor stuk heel wat hoofdpijn hebben bezorgd. Ik heb wat afgetornd de afgelopen dagen ;). Zo heeft de achterkant van de (superschattige) pofmouwtjes een splitje, wat me serieus een halve dag gekost heeft om dat er enigszins fatsoenlijk uit te laten zien (met dank aan deze blogpost is het uiteindelijk gelukt). En dan lees je dat sommige mensen de hele blouse in een dag in elkaar zetten... Maar als het dan eindelijk zo zit zoals het moet zijn, kan ik daar zo van genieten!

Let op de gaatjes van eerdere stiksels ;)



Pofmouwtje 

Het patroon valt wat ruim, ik heb een maatje 34 gemaakt, maar uiteindelijk de rug- en taillenaden nog een centimeter ingenomen om 'm iets getailleerder te laten vallen. Ik ben er tevreden mee, en ben zeker van plan er nog eens eentje te maken. Nu ik weet hoe het moet zou het toch sneller moeten gaan, of niet? Maar of ik het ooit binnen een dag ga redden...

maandag 7 juli 2014

Zomaar een Nederlandse stofmarkt in Göttingen!

Geheel en al toevallig sloeg ik vorige week maandag het lokale krantje open (doe ik anders nooit) en wat ziet mijn oog? Een aankondiging van een stoffenmarkt in Göttingen voor het weekend erna! En wat voor een stoffenmarkt? Een Deutsch-Holländischen Stoffmarkt!



Daar maakte mijn hart een sprongetje om! In Göttingen zijn namelijk welgeteld 2 winkels die stoffen verkopen. Het aanbod is op zich niet eens zo slecht, maar toch niet helemaal te vergelijken met een hele Albert Cuyp vol met stoffenwinkels. Bovendien zijn fournituren in Duitsland om onduidelijke redenen veel duurder dan in Nederland. Dus daar was ik van de week al een beetje teleurgesteld over, toen ik op zoek ging naar stof voor een volgend project en helemaal niets kon vinden. En nou zouden ineens de Nederlandse stofwinkels naar mij toe komen? Helemaal geweldig!

Snel sloeg ik er de website op na voor de details. Ik citeer: "Manche Stände sind so mit Stoffen verhüllt, dass man sich den Kontakt zu einem Verkäufer regelrecht „bahnen“ muß. Ist der Kontakt erst einmal hergestellt, wird man jedoch nett und zuvorkommend beraten - oft mit holländischem Zungenschlag. Gut zwei Drittel der Anbieter reisen aus unserem Nachbarland an, wo Stoffmärkte schon eine lange Tradition haben." 

En dus heb ik afgelopen zaterdag een paar zalige uurtjes in stoffenhemel doorgebracht. De markt zelf was op een vreselijke locatie (een parkeerterrein van een lelijk winkelcomplex) maar was wel lekker ruim. Het was ook niet superdruk, dus het was heerlijk snuffelen. 


Supergrappig om midden in Duitsland op een markt te lopen waar de marktmannen in het plat-Nederlands naar elkaar roepen: "Nog een bakkie koffie, Willem?!" Natuurlijk heb ik zoveel mogelijk bij de Nederlandse kraampjes geprobeerd te kopen. De verkopers waren verbaasd een Nederlandse in het kooppubliek te treffen en vonden het volgens mij wel leuk om even in hun moedertaal met een klant te kunnen kletsen. Maar twee stofjes die ik mooi vond hadden ze alleen bij een Duitse kraam. Ook daar werd ik heel vriendelijk geholpen hoor, maar toch opvallend dat ik bij de Nederlandse kraampjes ruim 20 cm meer stof kreeg dan ik vroeg, terwijl de Duitsers dat precies op de centimeter afmaten ;). 

En mijn buit? 


Vier lapjes katoen van een meter, 5 rolletjes garen (voor 4 euro!), 4 magneetsluitingen (2x zo goedkoop dan ik in Göttingen in de winkel zag liggen) en twee blinde ritsen. Hoewel ik me aardig heb ingehouden, is mijn voornemen om alleen stof te kopen als ik een concreet project in gedachten heb, hiermee de lucht in gegaan. Inmiddels heb ik al wat ideetjes. Zo kwam ik vandaag een leuk (gratis!) patroon van een bloesje tegen op Burda, waar ik één van de stofjes voor wil gebruiken. Weet alleen nog niet welke, en ik kan heel slecht kiezen. Wat denken jullie dat het leukste stofje hiervoor is? Ik hoor het graag :).

Van links naar rechts, boven naar onder: Bellissimi Flori van Poppy, Stenzo, Minimals van Poppy en nog eens Stenzo.

dinsdag 1 juli 2014

Een schoudertas met plooien

En daar rolde de volgende tas van mijn naaitafel af. Voor mezelf dit keer! Maken en in gebruik nemen ging sneller dan het vinden van een patroon. Ik wilde een tas met een verstelbare schouderband, zodat ik hem zowel 'cross body' kan dragen (handig op de fiets) als over één schouder (iets eleganter). Het moest een grote tas worden, maar niet lomp. Ik heb volgens mij wel twintig patronen aan m'n pinterest toegevoegd, maar ik bleef twijfelen. Tot ik deze prachtige tas tegenkwam, van Happy in red. Dat moest 'm worden. De bron van deze tas bleek dan grappig genoeg de pleated tote van the long thread te zijn, één van de eerste patronen die ik 'gepind' had.


De buitenstof is een stevige katoen van de Ikea en voor de voering heb ik mezelf eens laten gaan met een echt 'designerstofje': Peony van Tilda. Net een cadeautje, iedere keer dat ik m'n tas open doe ;).



Het patroon is erg eenvoudig en de tas zit snel in elkaar. Net als Happy in red naaide ik een paspelband mee (die ik zelf gemaakt heb!) en ging ik voor een lange schouderband in plaats van twee korte hengsels. Ook voegde ik een magneetsluiting, binnenzakjes en een sleutelhaakje toe. Vooral die laatste is echt handig! Ik kan nu met één hand in m'n tas graaien en heb m'n sleutels binnen 2 seconden gevonden :).





Als tussenvoering gebruikte ik weer vlieseline h640. Gecombineerd met de stevige buitenstof leverde dat een tas op die heel mooi in vorm blijft staan. Wat het ook opleverde was de ultieme uitdaging voor mijn naaimachine die, bij het doorstikken van de bovenrand ter hoogte van de hengsels, onder het produceren van angstvallige geluiden, alleen nog maar steekje voor steekje vooruit wilde. Volgende keer toch maar iets liever voor m'n naaimachientje zijn ;). 



Als laatste nog een fotootje van mijzelf met tas, voor een idee van de grootte ervan. Heb m'n tas natuurlijk meteen uit shoppen genomen naar de lokale stoffenwinkels, op zoek naar materiaal voor het volgende project!

woensdag 25 juni 2014

Van oude broek naar schoudertas

Nadat ik al eens een oude broek van mijzelf in een keukenschort omtoverde, kwam vriendlief aanzetten met een broek van hem. Op sommige plekken tot op de draad versleten en daarom afgekeurd om nog als kledingstuk te dienen, maar vriend vond de stof van de broek zo mooi, dat-ie moeite had met afscheid nemen. Zo onstond het idee om er een schoudertas van te maken voor vriend. De broekzakken met hun mooie details zouden dan hergebruikt kunnen worden als extra zakjes in de tas.


Hij wilde een niet al te grote, stoere messenger bag. Daar had ik al eens een patroon voor gevonden, en deze werd (schoorvoetend, want er stond heel groot 'bag lady week' boven en het moest dus vooral wel een hele stoere mannentas worden, haha) geaccepteerd door vriend, op voorwaarde dat de sluiting van de flap 'wat minder vrouwelijk' zou worden ;). 

Ik heb de bruin-grijze stof van de broek gecombineerd met een restlapje knalrode katoen. Ik had ook nog een restje rode paspelband, voor een extra accent. Als tussenvoering heb ik vlieseline h640 gebruikt, waar ik erg tevreden over ben. Het geeft precies de juiste hoeveelheid stevigheid, zodat de tas nog wel vervormbaar is en niet als karton aanvoelt, maar wel z'n vorm behoud als er niets inzit. Ik ben erg blij met het resultaat (en vriend nog meer, want minder kritisch over scheeflopende naadjes ;)), dus wees voorbereid op een heleboel foto's!


Een aantal details waar ik echt van kan genieten: de rode paspelband die nog net aan de zijkant eruit komt piepen, de verstelbare schouderband die precies in de metalen ringen past, het dubbele stiksel op de flap.





Voor de achterkant gebruikte ik een stuk met een achterzak van de broek. Zo mooi, die sluiting met knoop en de plooitjes erboven!


De flap heeft een magneetsluiting. Stoerder en handiger dan de knoopsluiting die het patroon voorschreef. 


Achter de paspelband zit nog een groot voorvak, gevoerd met rood katoen.



De tweede achterzak heb ik gebruikt aan de binnenkant. Uit symmetrie-overwegingen heb ik dan alleen de zijkanten en onderkant van de voering van rood katoen gemaakt, wat ik een erg leuk effect vind hebben.


Aan de voorkant van de binnenkant zit ook nog een extra klein vakje, voor losse muntjes ofzo. Vriend had dat nog ontdekt tussen de overgebleven restjes broek en wilde het er graag nog in hebben. Het riemlusje van de tailleband moest er van hem aan blijven, zodat hij er eventueel nog iets aan kan hangen. Leuk idee, toch?


De volgende tas die ik ga maken mag wel weer lekker meisjesachtig, want die wordt voor mezelf :). Patroon en stof ligt al klaar. Tot gauw!