dinsdag 11 november 2014

Een schoudertas voor mijn vader

Nadat ik al heel wat familieleden van tassen heb voorzien, wilde mijn vader ook wel eens zo'n tas van mij! Zijn oude werktas was al lang versleten, en zijn verjaardag kwam er aan, dus dat was zeker een leuke gelegenheid om eens voor hem aan de slag te gaan. Hij had hele specifieke wensen: een tas van donkerbruin canvas, afgewerkt met leren riempjes. Fijn, dacht ik, da's tenminste lekker duidelijk.


Maar zo fijn was dat eigenlijk ook weer niet, want die leren riempjes, waarvan ik een heel duidelijk beeld in m'n hoofd had zitten hoe die eruit moesten zien, kon ik helemaal niet vinden. Ik vond alleen lelijke, nep-leren riempjes van een bekend fourniturenmerk en riempjes die je met de hand aan moet naaien, wat mij een 'recipe for disaster' leek. En mooie, donkerbruine canvas kon ik al helemaal nergens vinden. En toen ik iets vond wat erop leek in één van de twee naaiwinkels bij ons in Göttingen en ik de volgende dag erom terugkwam, omdat ik toen wél wist hoeveel stof ik nodig had, was de rol alweer weg... Gelukkig vond ik een paar dagen later een nóg mooiere stof, ha!

Leren riempjes! En helemaal niet zo moeilijk om vast te zetten (zie hier). 

Ook de riempjes zoals ik ze in m'n hoofd had zitten, had ik inmiddels online na hevig speurwerk gevonden. Voor de geïnteresseerden: als je googled op fietstasriemen of kinderwagenriemen vindt je mooie, echt-leren riempjes. Die zijn alleen wel in één stuk, dus je moet ze even in tweeën knippen (niet met je goede stof-schaar!) om ze als tassensluiting te gebruiken. 


Volgende probleem was dat de voeringstof die ik besteld had maar niet kwam... Toen de deadline wel erg dichtbij kwam, heb ik er maar eens achteraan gemaild: bleek dat de stof niet meer verkrijgbaar was... Zucht... Kon ik weer opnieuw beginnen met zoeken. Maar gelukkig bleek de perfecte stof dichterbij dan verwacht :). 

"Hmmm, heb ik dat groen niet al eens eerder gezien?"

Al het materiaal dus eindelijk in huis: ik kon beginnen. Uiteraard weigerde ik weer eens gewoon een patroon te volgen, maar wilde ik mijn eigen ontwerp maken. Over recipes for disaster gesproken... Heel veel twijfelen, van plan veranderen en verder twijfelen later, wist ik ongeveer hoe ik het ging doen. Mijn vader wilde een stevige tas, dus werd de buitentas verstevigd met vlieseline H250, voor wat volume, en de binnentas met decovil light. Dat was de eerste keer dat ik decovil gebruikte en, hoewel het heel fijn spul is, waarschijnlijk ook de laatste keer. De tas werd inderdaad mooi stevig, maar daardoor ook wel erg lastig onder de naaimachine te krijgen... 

'Bellow pockets'! *trots*

Aan het eind begon de deadline wel echt te dringen. Op zaterdagochtend was ik nog aan het naaien, en de tas moest om 13.00u op de post, om op tijd te zijn voor m'n vaders verjaardag. Om 11.30u moest ik nog snel een nieuwe schouderband naaien, omdat de eerste versie om 'onduidelijke' redenen (dat krijg je er dus van als je geen patroon volgt) veel te kort was. Om 12.15u had ik dan eindelijk de voltooide tas in m'n handen. En 't is net als bij een bevalling (heb ik mij laten vertellen): denk je even ervoor nog, als je met geen mogelijkheid de zwaar verstevigde voering in de buitentas krijgt: 'dit doe ik nooit meer!', bij het bewonderen van zo'n eigengemaakte tas die eindelijk af is, ben je meteen al de voorafgaande ontberingen vergeten... 


Maar ik moest mijn pasgeboren tas wel weer heel snel afstaan: om 12.45u stond ik met zweet op m'n voorhoofd in het postkantoor wanhopig te proberen een verzenddoos in elkaar te zetten ('t was net zo'n ikea-ding... ik snapte niets van de handleiding...) en om 13.02u (lange rij bij de kassa natuurlijk) kon ik m'n pakje toch nog op tijd versturen. Pfffft. 


En vanavond op de skype kwam m'n vader even heel blij z'n nieuwe tas showen :). 

woensdag 5 november 2014

Fold over messenger bag

Mijn zus vierde afgelopen weekend haar verjaardag. Ze wist niet zo goed wat ze wilde hebben, maar ik wist dat wel: een door mij genaaide tas uiteraard. Dan kon ik meteen een patroon uitproberen uit een Duits naaiboek voor tassen dat ik een tijdje geleden nogal impulsief had gekocht. Dan was die aankoop daarbij ook meteen gerechtvaardigd ;).


Mijn zus houdt van gezellig en vrolijk, dus gebruikte ik een stofsetje van de action (van verrassend goede kwaliteit katoen), met verschillende motiefjes, die allemaal leuk bij elkaar passen. De voor- en de achterkant maakte ik net even anders, voor de afwisseling.


De tas sluit met een verzonken rits. Ik was in eerste instantie heel enthousiast over de manier waarop die erin gezet werd, en het proces verliep ook daadwerkelijk zonder veel problemen. Maar toen-ie eenmaal in elkaar zat, merkte ik dat het moeilijk is de tas goed wijd open te doen. Of dat een probleem oplevert in de praktijk, zal ik mijn zus later nog eens vragen ;). 


Een leuk detail vind ik dat de schouderband verplaatsbaar is. Door de karabijnhaakjes in de extra lusjes aan de bovenkant van de tas vast te klikken, verandert hij van een fold over messenger bag naar een ruime schoudertas. 


Als extraatje (en omdat de rits een beetje moeilijk te bereiken werd in de hoekjes) maakte ik nog een grappige ritstrekker. Het vilt en lint dat ik daarvoor gebruikte had ik ooit in een leuk naaipakketje gekregen van mijn zus, dus vond ik het leuk om daarvan iets voor haar te maken :). 


Grappig detail: vlak voordat ik het cadeau overhandigde zei mijn zus: "Goh, ik had wel een zelfgenaaide tas van jou kunnen vragen, zeg... Nou, dan vraag ik die voor volgend jaar, dan heb je nog een jaar de tijd om er eentje te naaien!" Is goed hoor, zus! ;) 


dinsdag 16 september 2014

Een telefoonhoesje en trammelant met thuisprintpatronen

Er is in de maand september nog niet veel van m'n naaimachine gerold. Ik heb wat kleine kledingreparaties gedaan. Zo fijn dat ik dat nu zelf kan! Maar een blogpost over hoe ik een gat in de zak van een spijkerbroek heb gedicht, leek me dan weer wat saai. Eén klein projectje, wat eigenlijk ook niet zoveel voorstelde, wil ik toch even laten zien, want misschien dat het iemand inspiratie geeft. Ik verbouwde in een paar snelle handelingen dit in-neon-letters-reclame-schreeuwend telefoonhoesje...


... om tot deze bescheiden, stijlvolle, minimalistisch versie.


Kwestie van de naden lostornen, bovenkant omdraaien en weer vaststikken. Simpel, maar heel effectief. Even voor de goede orde, fysica en ik kunnen het verder meestal uitstekend met elkaar vinden ;). 

Voor degenen die zo'n hoesje zelf zouden willen maken, het idee is heel simpel. Het bestaat uit 3 stukjes stevig vilt, iets groter dan je telefoon. De bovenkant (hier in grijs) heeft een kleine uitsparing, zodat je je telefoon er makkelijk uit kan halen. De onderkant is dubbel, er zit een paars stuk vilt aan de binnenkant, daaronder zit weer een grijs stuk. Hierdoor is er aan de rand van het hoesje een paars accent te zien is (niet op de foto's zichtbaar). In het grijze vilt van de achterkant zit een spleet (te zien op de onderste foto), zodat je hier nog eventueel een bankpasje of een geheugenkaartje in kan stoppen, vandaar ook de dubbele achterkant. 


De randen kun je met een simpele, rechte steek doorstikken (zoals hier aan de onder- en bovenkant is gedaan), of zigzaggen (zoals hier aan de zijkanten is gedaan). 

Ik heb overigens laatst twee patronen voor jurkjes online gekocht. Helemaal onwetend over wat me te wachten zou staan, heb ik deze als 'thuisprintpatronen' gekocht. Omdat ik dacht dat ik ze dan snel en makkelijk in huis zou hebben. Ehm... Think again...


Nu weet ik dus dat dat neerkomt op twee keer 60 (!) A4tjes printen, van elk van die A4tjes heel precies 2 randjes afknippen en vervolgens al die A4tjes nauwkeurig en één voor één aan elkaar plakken. Met de hand! Heel precies! Eén voor één! Twee keer 60 A4tjes! En het resultaat is een enorm vel papier, dat ongeveer de hele vloer van de werkkamer bedekt en wat je met geen mogelijk ergens meer fatsoenlijk opgeborgen krijgt. 


Ik heb één patroon gedaan, ik denk dat ik de tweede alsnog in de winkel ga kopen, mocht ik hem toevallig tegenkomen ;). Hebben jullie wel eens zo'n thuisprintpatroon gekocht? Wat was jullie ervaring daarmee? Mis ik een handige tip? 

Het zal overigens nog wel even duren voordat deze jurk af en geblogd gaat worden. Ik ben nu eerst bezig met een proefjurk uit een oud dekbedovertrek, waarvan nog te bezien valt of die blogwaardig is. En dan ben ik vanaf volgende week drie weekjes op vakantie :). Tot over een tijdje dus!

zondag 31 augustus 2014

Bij nacht en ontij...

... werd dit rokje genaaid. Hoe dat zo kwam? Moet ik nu al zo hard werken in m'n nieuwe baan dat ik alleen 's nachts nog tijd heb om te naaien? Welnee, gelukkig niet. Maar terwijl vriendlief afgelopen weekend ging stappen met z'n collega's, trakteerde ik mezelf op een avondje naaien. Nou ja, avondje? Zeg maar gerust hele nacht... Laat ik het erop houden dat ik soms een klein beetje obsessief kan worden, wat naaien betreft... Hoe dan ook, vriend en ik waren allebei niet zo wakker de volgende dag. Maar ik hield er een leuk rokje aan over, vriend alleen een kater herinnering aan een gezellig avondje uit ;).


Omdat we met onze duffe hoofden toch niet veel zin hadden om veel te ondernemen, maar het zonnetje best lekker scheen, haalde ik vriend over om een stadswandeling te maken en onderweg een paar foto's te maken van m'n gloednieuwe rokje. Daarna liet ik mezelf enigszins gaan met het bewerken van de foto's. Het mooie licht vroeg er gewoon om, vond ik. Bereid je voor op een kleurexplosie!


Jeuj, eindelijk bewijs dat ik wel degelijk een hoofd heb ;)

Het patroon voor het rokje is het basisrokje van de knipmode, beter bekend als het juni 2010 rokje. Een simpel A-lijntje. Volgens haar voorbeeld verving ik de pas met blinde rits door een comfortabele band van boordstof en voegde zakken toe. Niets vervelender dan op je werk de hele dag met je kantoorsleutel in je hand te lopen, omdat je een rokje aan hebt!


Jups, kleurexplosie dus!

Ik maakte een maatje 34, en die was nog redelijk ruim. Voor deze versie zonder rits kwam dat wel goed uit, omdat ik hem nu nog steeds makkelijk over m'n heupen kan trekken. Er zitten twee nepen in de achterkant, maar die deden niet echt veel voor mij. Misschien komt dat door de boordstof, maar de volgende keer ga ik proberen die iets dieper en langer te maken. Van de lengte heb ik uiteraard heel wat af moeten halen...

Typische naaiblogpose: contemplatief naar je voeten kijken. Of was het toch de zon die in m'n ogen scheen? ;)

Hele natuurlijke setting om even de achterkant van het rokje te fotograferen, toch? ;)

De binnenkant heb ik gevoerd met een heus voeringsstofje, zo'n lekkere synthetisch gladde, zodat-ie niet aan m'n panty's blijft hangen en meteen ook een beetje warmer is (waar is de zomer gebleven??). Heb mijn ruimtelijk inzicht flink moeten aanspreken om te bedenken hoe om ik voering en buitenstof aan de boordband moest vastmaken, maar het resultaat is dat de rand van de boordband mooi tussen de beide stoffen verwerkt zit en je die dus helemaal niet meer ziet. Daar ben ik dan weer een beetje trots op ;).


Het omzomen gaat tegenwoordig ook heel netjes, sinds ik ontdekt heb dat je een blindzoomvoet ook kan gebruiken om mooi dicht langs een randje te stikken.

Zie nu pas dat ik de voering de verkeerde kant op omgezoomd heb...

Als afsluiter nog één super-over-the-top-bewerkte foto:


Met dank aan vriend voor het maken van de foto's! Hij mag nog wel eens een avondje op pad ;). 

maandag 25 augustus 2014

Van kleine shirts en grote tassen

Ik dacht eigenlijk allang te weten wat m'n naai-specialisatie zou worden. Ik zou een tassen-expert worden. Van tassen kun je nooit teveel hebben, er valt eindeloos mee te variëren en mocht er eens eentje te groot of te klein uitvallen, hoeft-ie niet meteen de prullenbak in.

Zo naaide ik een luiertas (op aanvraag!) voor mijn schoonzusje. Wegens een te krappe planning zelf geen foto's gemaakt, maar inmiddels heb ik er een paar toegestuurd gekregen :).


Het patroon heb ik hiervandaan, maar ik heb er een rits ingezet, in plaats van een magneet- of klittenbandsluiting, aangezien zo'n tas, aldus mijn schoonzus, nog al eens over de kop wil vliegen ;). De onderkant van de tas is van waterdichte outdoorstof, zodat de binnenkant lekker droog blijft als de tas per ongeluk in een plas terechtkomt. 

De te krappe planning zorgde ervoor dat ik deze tas af moest maken op de naaimachine van mijn moeder. Geen probleem, dacht ik, als je op één naaimachine kan naaien, kan je op alle naaimachines naaien. Maar dat viel even vies tegen. Niet alleen omdat ik alle handige snufjes die mijn naaimachine kan moest missen (snelheidsbeperking bijvoorbeeld, erg handig bij het aannaaien van ritsen), maar het gevóél was ook gewoon heel anders. In het begin was het een beetje alsof ik in het donker aan het naaien was ;). Wat was ik blij toen ik weer op m'n eigen Brothertje kon... 

Vreemd genoeg rollen daar bij mij, de zelfbenoemde tassen-expert-in-spé, plots geen tassen meer vanaf, maar alleen nog kledingstukken voor mijzelf. Misschien omdat ik iedereen in m'n omgeving al van een tas heb voorzien ;). En het helpt dat m'n bloesje, waar ik de vorige keer over blogde, een echt succes is. Waarmee ik bedoel dat ik het ook daadwerkelijk draag. Waar andere mensen bij zijn!

Zelf-maken biedt natuurlijk ook de mogelijkheid een kledingstuk echt helemaal aan te passen naar m'n eigen maat. En aangezien ik nogal klein van stuk ben, is dat best interessant. Zo vond ik vorige week een gratis t-shirt patroon speciaal voor de 'petites' onder ons.


Ik wilde voor de eerste try-out geen nieuwe stof gebruiken en heb daarom de restjes van m'n tricot-jurkje gebruikt. Ik had alleen van beide niet genoeg om er een heel shirt uit te halen, vandaar dat ik het patroon maar dwars doormidden geknipt heb, wat in bovenstaand tweekleurig shirt resulteerde. Ik weet nog niet zeker of ik het heel geslaagd vind zo, maar volgens vriend 'kan het prima, voor werk enzo'.

Het patroon is verder goed, de lengte is inderdaad perfect voor mij (ben 1,58m). Alleen de mouwen zijn een beetje te wijd. En de bij het vastzetten van de halsbies heb ik de nek een beetje uitgerekt, die gaapt nu wat. Aangezien het dus al niet een perfect t-shirt meer was, ben ik gaan experimenteren met het omzomen. Ik was te lui om m'n tweelingnaald te installeren en heb in plaats daarvan een raar soort zigzag-steek gebruikt. Geen idee waarvoor-ie eigenlijk bedoeld is, maar hij rekt goed mee en ziet er grappig uit.


Tijd zal het leren of ik ook dit kledingstuk in gezelschap zal durven dragen. Anders kan het altijd nog als pyjama-shirt dienen. Of ik maak er een tas van ;)

zaterdag 16 augustus 2014

De terug-naar-werk blouse

Het is alweer een heel tijdje geleden dat ik een projectje kon laten zien! Maar dat betekent niet dat ik stil heb gezeten. Sterker nog, ik ben in tussentijd via een weekendje Italië nog een weekje in Nederland geweest. Met één van m'n naaiprojecten (een verzoek van m'n schoonzusje, m'n eerste project op aanvraag!) mee in de koffer, om af te maken met de naaimachine van m'n moeder, zodat ik het die week nog zou kunnen overhandigen. Wat uiteindelijk nèt gelukt is. Foto's maken niet, dus ik moet nog even wachten tot ik die van haar krijg.

Ook ben ik druk bezig geweest met het veroveren van een baan! Superblij daarmee natuurlijk, maar ik ben wel benieuwd hoeveel tijd ik nu nog overhoud voor m'n favoriete hobby... In ieder geval kan ik nog het blousje laten zien dat ik in mijn laatste twee werkloze weken heb gefabriceerd: een terug-naar-werk blouse dus.


Het patroon komt van de burdastyle en was toen ik het gedownload heb nog gratis, nu kost het 99 cent. Ik heb de ruches weggelaten, dat leek me wat teveel van het goede, maar het was desondanks geen gemakkelijk project. Zonder de uitgebreide tutorial met foto's van Adriprints, die ik toevallig vond, was ik zeker helemaal verdwaald in de handleiding...

Een blouse met veel extra details, die me stuk voor stuk heel wat hoofdpijn hebben bezorgd. Ik heb wat afgetornd de afgelopen dagen ;). Zo heeft de achterkant van de (superschattige) pofmouwtjes een splitje, wat me serieus een halve dag gekost heeft om dat er enigszins fatsoenlijk uit te laten zien (met dank aan deze blogpost is het uiteindelijk gelukt). En dan lees je dat sommige mensen de hele blouse in een dag in elkaar zetten... Maar als het dan eindelijk zo zit zoals het moet zijn, kan ik daar zo van genieten!

Let op de gaatjes van eerdere stiksels ;)



Pofmouwtje 

Het patroon valt wat ruim, ik heb een maatje 34 gemaakt, maar uiteindelijk de rug- en taillenaden nog een centimeter ingenomen om 'm iets getailleerder te laten vallen. Ik ben er tevreden mee, en ben zeker van plan er nog eens eentje te maken. Nu ik weet hoe het moet zou het toch sneller moeten gaan, of niet? Maar of ik het ooit binnen een dag ga redden...

maandag 7 juli 2014

Zomaar een Nederlandse stofmarkt in Göttingen!

Geheel en al toevallig sloeg ik vorige week maandag het lokale krantje open (doe ik anders nooit) en wat ziet mijn oog? Een aankondiging van een stoffenmarkt in Göttingen voor het weekend erna! En wat voor een stoffenmarkt? Een Deutsch-Holländischen Stoffmarkt!



Daar maakte mijn hart een sprongetje om! In Göttingen zijn namelijk welgeteld 2 winkels die stoffen verkopen. Het aanbod is op zich niet eens zo slecht, maar toch niet helemaal te vergelijken met een hele Albert Cuyp vol met stoffenwinkels. Bovendien zijn fournituren in Duitsland om onduidelijke redenen veel duurder dan in Nederland. Dus daar was ik van de week al een beetje teleurgesteld over, toen ik op zoek ging naar stof voor een volgend project en helemaal niets kon vinden. En nou zouden ineens de Nederlandse stofwinkels naar mij toe komen? Helemaal geweldig!

Snel sloeg ik er de website op na voor de details. Ik citeer: "Manche Stände sind so mit Stoffen verhüllt, dass man sich den Kontakt zu einem Verkäufer regelrecht „bahnen“ muß. Ist der Kontakt erst einmal hergestellt, wird man jedoch nett und zuvorkommend beraten - oft mit holländischem Zungenschlag. Gut zwei Drittel der Anbieter reisen aus unserem Nachbarland an, wo Stoffmärkte schon eine lange Tradition haben." 

En dus heb ik afgelopen zaterdag een paar zalige uurtjes in stoffenhemel doorgebracht. De markt zelf was op een vreselijke locatie (een parkeerterrein van een lelijk winkelcomplex) maar was wel lekker ruim. Het was ook niet superdruk, dus het was heerlijk snuffelen. 


Supergrappig om midden in Duitsland op een markt te lopen waar de marktmannen in het plat-Nederlands naar elkaar roepen: "Nog een bakkie koffie, Willem?!" Natuurlijk heb ik zoveel mogelijk bij de Nederlandse kraampjes geprobeerd te kopen. De verkopers waren verbaasd een Nederlandse in het kooppubliek te treffen en vonden het volgens mij wel leuk om even in hun moedertaal met een klant te kunnen kletsen. Maar twee stofjes die ik mooi vond hadden ze alleen bij een Duitse kraam. Ook daar werd ik heel vriendelijk geholpen hoor, maar toch opvallend dat ik bij de Nederlandse kraampjes ruim 20 cm meer stof kreeg dan ik vroeg, terwijl de Duitsers dat precies op de centimeter afmaten ;). 

En mijn buit? 


Vier lapjes katoen van een meter, 5 rolletjes garen (voor 4 euro!), 4 magneetsluitingen (2x zo goedkoop dan ik in Göttingen in de winkel zag liggen) en twee blinde ritsen. Hoewel ik me aardig heb ingehouden, is mijn voornemen om alleen stof te kopen als ik een concreet project in gedachten heb, hiermee de lucht in gegaan. Inmiddels heb ik al wat ideetjes. Zo kwam ik vandaag een leuk (gratis!) patroon van een bloesje tegen op Burda, waar ik één van de stofjes voor wil gebruiken. Weet alleen nog niet welke, en ik kan heel slecht kiezen. Wat denken jullie dat het leukste stofje hiervoor is? Ik hoor het graag :).

Van links naar rechts, boven naar onder: Bellissimi Flori van Poppy, Stenzo, Minimals van Poppy en nog eens Stenzo.